Binnenkort

za nov 25 @08:00 - 00:00
Interclub Dag 2
di dec 05 @20:00 - 21:30
Training Reno Rutten
zo dec 10 @09:00 - 13:00
U9 Ontmoeting Tervuren
za dec 23 t.e.m zo jan 07
Kerstvakantie: Geen trainingen
zo jan 14 @14:00 - 16:00
Nieuwjaardrink 2018
   

Zoeken

   

Wie is online?

We hebben 24 gasten en geen leden online

   

Heel lang geleden……, het was in het jaar 1966, besloten enkele moedige Tervurenaars onder leiding en impuls van de door ons
allen gekende Depage Willy, dat zij eens een andere sport dan voetbal zouden gaan beoefenen.
De wijze keuze viel op een toen zeker niet gekende sport,  namelijk "JUDO". Ps: Vandewalle was toen nog maar een broekventje.
In die tijd liep niet alles van een leien dakje. Vele obstakels dienden overwonnen te worden. Eén van de eerste problemen was het
vinden van een zaal die als “dojo“ kon dienen.
De eerste “dojo” werd de turnzaal van de Gemeentelijke Basisschool van Tervuren.
De eerste tatami's, welke toen besteld werden in Japan, en slechts een oppervlakte van 36 vierkante meter hadden voor 6 judoka's,
dienden met de boot naar hier te worden gebracht. Door het sluiten van het Suezkanaal moesten wij langer dan verwacht op de
tatami's wachten. Zo zie je maar hoe de inter­nationale politiek invloed had op het starten van onze club. Of was het andersom? 
Deze tatami's waren bijzonder hard en zwaar, ze waren op traditionele Japanse wijze vervaardigd uit gevlochten riet.
Toen reeds  hadden onze mannen in het achterhoofd de gedachte om een zaal te hebben waar deze konden blijven liggen.
Na 25 jaar te hebben gezeuld met deze tatami's, en alhoewel de huidige tatami's lichter en kleiner zijn, hebben we eindelijk deze zaal
gevonden in het nieuwe sportcomplex “Diependal”.

Nu terug in de tijd. Goed, een zaal was gevonden en in 1967 kwamen eindelijk de tatami's aan, en konden onze pioniers ten lange
laatste toch hun clubje starten.
Al vlug had de school echter zelf de zaal nodig voor eigen gebruik en dienden onze eerste judoka's te verhuizen naar het toenmalige
café "De Casino". De zaal van dit café was in de zomer wel te doen, maar tijdens de ijskoude winteravonden was er geen verwarming.
De judoka's waren verplicht om op kousen te trainen om enigszins warme voeten te krijgen en te behouden.
Het werd zelfs zo erg dat besloten werd een "duvelke" (klein kolenkacheltje) aan te schaffen om zich af en toe eens op te warmen.
In onze eerste statuten, d.d. 13 oktober 1967, vinden wij de stichters van onze club terug met name:
Hermans Camille (+) , Cluytens Fritz (+) , Depage Willy , Claeys Gabriël , Browaeys André en Steuts Jean-Louis.
Enkele van deze pioniers hebben zich in de loop van het bestaan van de club zeer verdienstelijk getoond. Wij zullen hier later nog op terug komen.
Er werd tijdens deze eerste en stichtende vergadering beslist de club de naam “ JUDO SCOUTS CLUB TERVUREN “ te geven.
Velen zullen zich nu afvragen wat judo met scouts te maken had. Wel, dit is makkelijk uit te leggen.
De meeste van de stichtende leden waren toen die tijd scouts, het initiatief kwam dan ook uit die kringen en vandaar... .
Een volgende probleem dat nu boven water kwam was het vinden van een geschikte lesgever en deze werd vlug gevonden in de persoon van :
De Greef  André.
André werd bereid gevonden om onze mensen te initiëren in deze gevechtssport "JUDO".
Hij nam de job in het begin aan voor een periode van één jaar, maar wat bleek nadien, tot 23 jaar toe heeft hij zijn kennis naar onze mensen overgebracht. Langzaam bleek dus het clubje van enkelen op dreef te komen, gestaag steeg het aantal leden en de bekendheid van onze club,
omdat onder meer vanaf het tweede jaar van het bestaan van de club gestart werd met judolessen voor jongeren. Ondertussen werd de naam
van de club omgezet in "JUDOCLUB TERVUREN". Stilaan bleek nu ook onze “dojo” te klein te worden, dus uitzien naar een andere zaal
was de boodschap. De verhuis had plaats, nieuwe tatami's werden aangekocht en vanaf dan werden de judolessen terug in de Gemeentelijke Basisschool van Tervuren gegeven. "Meneer De Greef ", zoals hij door de meeste mensen  genoemd werd, kweet zich bijzonder goed van zijn taak, de judoka's genoten van zijn lessen en weerom werd de club groter. De noodzaak om in groepen te splitsen drong zich op en daarmee de nood aan bijkomende lesgevers. Deze werden voornamelijk gevonden onder de eigen leden. Als eerste jongerenlesgever  trad Depage Willy aan, bijgestaan door Joseph Kennes, onze huidige voorzitter. Depage diende deze taak echter door zijn drukke beroepsbezigheden weldra door te geven aan Norré Joseph en Giddelo François. Dan kwam Frans Scheers, beter gekend als  "Poke". En alhoewel deze mensen misschien niet allen zwarte gordel waren, noch gevormd door een trainerscursus, voerden zij hun taak met veel enthousiasme uit wat weerom de club ten goede kwam.
Stilaan werd bij de groten gedacht aan kompetitie. Individuele zowel als in ploeg, waarbij ook meer en meer successen geboekt werden. Onze club bracht kampioenen voort zowel op Brabants, regionaal als nationaal vlak.
Ook onze toenmalige voorzitter, Camille Hermans, droeg zijn steentje bij door de " Wisselbeker Camille Hermans " in het leven te roepen. Dit werd een alom gekend tornooi, door onze club ingericht. Op een bepaald ogenblik was er in de kompetitie zoveel bijval dat we zelfs over twee ploegen beschikten. We vertrokken dus met een A en een B ploeg. Dit fenomeen mogen we zeker danken aan Depage Willy, weeral een van de leden die het onder tussen tot lesgever gebracht had. Onder zijn impuls werd er hard getraind, stevige judoka's werden gevormd, judoka's die de wil hadden om er wat aan te doen.
Ook een fenomeen dat toen opdook is het feit dat de "Judoclub Tervuren" een stevige en goede reputatie buiten de grenzen van Tervuren opbouwde wat tot gevolg had dat leden van gewone clubs gemotiveerd werden door hun leraar of omdat ze in eigen club geen voldoening kregen, transfereerden naar Tervuren. Dit alles samen bracht het clubniveau zowel het training - als het wedstrijdniveau op respectabele hoogte. Een tatami met 40 volwassenen was toen zeker geen uitzondering. Dit fenomeen van transfereren zou zich trouwens nog herhalen tot vandaag.
Ondertussen werd zelfs een afdeling van de club opgericht in de "British School of Brussels". Hier was het Eduard Schots die de taak van trainer op zich nam. Deze afdeling werd nadien aan hun eigen beheer overgelaten en is stilaan, misschien door gebrek aan eigen inzet, teniet gegaan.

Helaas, gouden tijden blijven nooit duren. Onze toen gelauwerde judoka's werden ouder, naar het schijnt een algemeen voorkomend verschijnsel, en wat was het gevolg, bij gebrek aan opvolging dienden wij in te binden. Maar niet getreurd, doorzetten is altijd onze leus geweest en stilaan vormde zich opnieuw de wil en de mogelijkheid om aan serieuze kompetitie te gaan doen, wat onze club opnieuw zijn naam deed kennen in het judomilieu. Onze jongeren presteerden terug en bij de senioren waren nieuwkomers van wie we verwachten het in de toekomst te zullen doen, en enkelen van de, we zullen maar zeggen veteranen, waren bereid hun beste beentje voor te zetten al was het "maar" als begeleiding. Ook hier waren dan terug nieuwe lesgevers nodig. Na de reeds genoemden waren of zijn er nog: De Cock  Remi, Hermans Luc, Vandesande Victor, Desmet Greet, Suederick Maurits, Desmet Johan en Geerts Corinne.

Ondertussen werd onze clubtrainer, meneer De Greef, gepensioneerd en alhoewel U zou denken dat dit een reden zou zijn om op te houden met het beoefenen van Judo, is niets minder waar. Nog meer dan tevoren ging hij zich inzetten voor onze sport. Maar toch had hij ons gevraagd uit te zien naar een vervanger. Deze clubtrainer hebben we sinds het seizoen 1990-'91 gevonden in de persoon  van Vandesande Victor, alias "Vikke". Victor, komende van de Herentse judoclub van bij meneer De  Greef, ook getransfereerd naar onze club. Voor deze functie was hij eerst een paar jaar jongerentrainer en werd ook Belgisch kampioen.

Momenteel onder leiding van onze clubtrainer Vandesande Victor en de hulp van de andere trainers mogen we zeggen dat de club weer in de lift zit. De laatste jaren hebben we toch enkele Brabantse , regionale en Belgische kampioenen gehad waaronder ééntje die vier op een rij scoorde op het Belgische.

Tijdens ons jubileumjaar, voorzien wij interessante deelnames aan kompetities, vanaf de pupillen tot en met onze senioren . Deze laatsten  zullen terug aan de ploegen kompetitie deelnemen. We hopen dat we dit jaar ook de goede resultaten mogen op het scorebord zetten zoals de voorbije jaren en we zullen ons zeker niet laten doen.

Zo, dit was de geschiedenis van de "JUDOCLUB TERVUREN", onze club, in een notendop. Maar dat is zeker niet alles...

Beste judoka’s, nog veel sportplezier en blijf er nog lang bij.

 

   
© Judoclub Tervuren